مىشتابند كه از نظر فرهنگ و آداب ظاهرى و نيز جهات روحى و معنوى تفاوت‌هاى فراوانى با يكديگر دارند و اين در چگونگى زيارت افراد تأثير بسيارى دارد . بديهى است همان‌گونه كه در كيفيّت زيارت زوّار تفاوت‌هاى زيادى وجود دارد ، در ثواب آن‌ها نيز بايد تفاوت‌هاى فراوان وجود داشته باشد . بديهى است هر كس از نظر اخلاق ، رفتار و عقيده ، به امام رضا عليه السلام نزديكتر باشد ، از ثواب بيشترى برخوردار است . بنابراين ، اختلافى كه در رواياتى كه بيان‌كنندهء مقدار ثواب زائرين وجود دارد ، به خاطر تفاوتى است كه زائرين گرامى در مراحل روحى و چگونگى زيارتى كه انجام مىدهند دارند . گوشه‌اى از اخلاق و رفتار امام رضا عليه السلام در كتاب « عيون اخبار الرضا عليه السلام » آمده است : ابراهيم بن عبّاس ( در توصيف ويژگىهاى والاى اخلاقى امام رضا عليه السلام ) گويد : هرگز نديدم كه امام رضا عليه السلام با سخنش كسى را ناراحت نموده و برنجاند . هرگز نديدم كه سخن كسى را قطع نمايد ، بلكه صبر مىكرد تا صحبت خود را تمام مىكرد . هرگز نديدم نيازمندى را رد كند ؛ بلكه به اندازه‌اى كه توان داشت او را يارى مىكرد . هرگز پاهاى خود را در برابر همنشين خود دراز نمىكرد و هرگز در برابر همنشين خود ، تكيه نمىداد . هرگز نديدم كسى از غلامان و كنيزان خود را دشنام دهد . هرگز نديدم آب دهان بيندازد . هرگز نديدم در موقع خنده ، قهقهه نمايد ؛ بلكه خندهء آن حضرت تبسّم و لبخند بود . وقتى محفل خلوت مىشد و سفرهء غذا را مىگستردند ، همهء غلامان خود - حتّى